வல்ஷீனா மார்ட்

வல்ஷீனா மார்ட்
பாட்டி
என் பாட்டிக்கு வலி தெரியாது
அவள் பஞ்சம் என்பது
ஊட்டச்சத்து என்றும்
வறுமை செல்வம் என்றும்
தாகம் தண்ணீர் என்றும்
நம்புகிறாள்
அவளது உடம்பு ஒரு வாக்கிங் ஸ்டிக்கைச்
சுற்றிப் படர்ந்த திராட்சைக்கொடி போல் இருக்கிறது
அவளது கூந்தல் தேனீயின் இறக்கை போலிருக்கிறது
அவள் சூரிய கிரணத் துணுக்குகளை மாத்திரையாக விழுங்குகிறாள்
இண்டர்நெட்டை அவள் அமெரிக்காவுக்குச் செய்யும் போன் என்கிறாள்
அவளது இதயம் ரோஜாவாக மாறிவிட்டிருக்கிறது; நீங்கள் செய்யக்கூடிய ஒரே காரியம்
அதை முகர்ந்து பார்ப்பது தான்
அவள் மார்பை இறுகத் தழுவியபடியே.
அதைத்தவிர உங்களால் வேறேதும் செய்ய முடியாது
அது வெறும் ஒரு ரோஜா தான்.
அவளது கரங்கள் நாரையின் கால்கள் போலிருக்கின்றன
சிவப்புக் குச்சிகளாக
நான் அவள் முன் முழந்தாளிட்டிருக்கிறேன்
உன் மண்டை உச்சியின் வெண்ணிலா மீது
ஓர் ஓநாய் போல நான் ஊளையிடுகிறேன்
பாட்டி
அது வலியல்லவென்று தான் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறேன்
உன்னை முத்தமிடும்போது குத்தும்   ஷேவ் செய்யாத கன்னமுள்ள 
ஒரு மிகவும் பலமான கடவுளின் அணைப்பு தான்

Valzhyna Mort
Grandmothermy grandmother
doesn’t know pain
she believes that
famine is nutrition
poverty is wealth
thirst is water
her body like a grapevine winding around a walking stick
her hair bees’ wings
she swallows the sun-speckles of pills
and calls the internet the telephone to America
her heart has turned into a rose the only thing you can do
is smell it
pressing yourself to her chest
there’s nothing else you can do with it
only a rose
her arms like stork’s legs
red sticks
and i am on my knees
howling like a wolf
at the white moon of your skull
grandmother
i’m telling you it’s not pain
just the embrace of a very strong god
one with an unshaven cheek that prickles when he kisses you.